Formy rodzinnej pieczy zastępczej

Formami rodzinnej pieczy zastępczej są:

I. Rodzina zastępcza:
a) spokrewniona,
b) niezawodowa,
c) zawodowa, w tym zawodowa pełniąca funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowa specjalistyczna,

Rodzinny dom dziecka.

Rodzina spokrewniona – może być tworzona przez rodzeństwo lub wstępnych dziecka (dziadków, pradziadków);

Rodzina niezawodowa – może być tworzona przez osoby spokrewnione z dzieckiem w inny sposób niż rodzeństwo i wstępni lub też mogą nią zostać osoby zupełnie niespokrewnione z dzieckiem;

Rodzina zawodowa – podejmuje opiekę nad nie więcej niż 3 dzieci, jednak w szczególnie uzasadnionych sytuacjach liczba dzieci może ulec zwiększeniu (jednym z przypadków jest np. liczne rodzeństwo i zasada jego nierozdzielania), rodzina zawiera umowę ze Starostą na prowadzenie zawodowej rodziny zastępczej i otrzymuje za swoją pracę wynagrodzenie (w przypadku, gdy rodzinę prowadzi małżeństwo – wynagrodzenie przysługuje jednemu z małżonków); W ramach zawodowych rodzin zastępczych można również utworzyć pogotowie rodzinne i rodzinę specjalistyczną.

Pogotowie rodzinne – w pogotowiu rodzinnym umieszcza się dziecko do czasu unormowania sytuacji prawnej dziecka, nie dłużej niż na okres 4 miesięcy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres ten może być przedłużony, za zgodą organizatora rodzinnej pieczy zastępczej do 8 miesięcy lub do czasu zakończenia postępowania sądowego o powrót dziecka do rodziny, przysposobienie lub umieszczenie w rodzinnej pieczy zastępczej.

Zawodowa rodzina specjalistyczna - w rodzinie tej umieszcza się dzieci w szczególności:

  1. a) legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
  2. b) dzieci na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawach nieletnich,
  3. c) małoletnie matki z dziećmi.

W zawodowej rodzinie specjalistycznej nie można w tym samym czasie umieścić dzieci legitymujących się orzeczeniem o niepełnosprawności i dzieci na podstawie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Rodzinny dom dziecka – w rodzinnym domu dziecka umieszcza się nie więcej niż 8 dzieci; w razie konieczności umieszczenia w rodzinnym domu dziecka rodzeństwa, za zgodą prowadzącego rodzinny dom oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii koordynatora, jest dopuszczalne umieszczenie w tym samym czasie większej liczby dzieci.